Tim Roelofsen lid van ST Giethoorn wordt algemeen gezien als een groot talent welk op de drempel staat van een grote schaatscarrière.

Hij zal ons op deze site en in het clubblad regelmatig op de hoogte houden van de belevenissen die hij meemaakt als topsporter. Waardoor hopelijk nieuwe talenten in onze club gemotiveerd raken om ook aan zo'n carrière te gaan werken.

Nederlands kampioen 1500m als afsluiter

Na het vertrek naar Collalbo kan ik zeggen dat het schaatsen alleen maar beter is gegaan. Ik ben daar gelijk begonnen op nieuwe buizen en dit heeft voor mij goed uit gepakt. Mijn bochten voelden gelijk een stuk stabieler en ook de rechte stukken kwam ik beter door. De tijden die ik reed in de wedstrijden na een week testen waren nog niet denderend maar ik voelde al wel dat dit goed zat.
Alles stond dit jaar voor mij in het teken van het NK Allround in Heerenveen, hier wilde ik gaan laten zien dat ik behoor tot de beste allrounders van Nederland. Ik was behoorlijk gespannen omdat dit nog de enige krachtsmeting van het seizoen was om dat te laten zien. Gelukkig trok deze spanning iets weg wanneer ik Thialf binnen kwam, ik was er helemaal klaar voor. Het wachten in het hotel was ik wel zat en wilde het liefst zo snel mogelijk naar de baan om mijn races te rijden.
De 500m was een goede opening van het toernooi met 37,02. Een tijd waarmee ik 0,07 sec tekort kwam voor mijn eerste senioren podium, maar wel goed mee genesteld voor een klassement. Voor de race van de 5km verheugde ik me op een spannend strijd tegen mijn concurrent Rotteveel en dacht dat we aan elkaar gewaagd zouden zijn. Ik wilde snel starten en na drie ronden moest ik het zelf af maken. Renz had niet zijn dag en ik kon maar door blijven gaan. Ondank de enorm hoge luchtdruk van dit weekend kon ik toch een nieuw dik persoonlijk record aan mijn lijstje toevoegen 6.28,81.
Na een goede eerste dag stond ik 3e in het klassement achter Appm ploegmaat Ted-Jan Bloemen en Wouter olde Heuvel. Op de 1500m heb ik het voor dit weekend laten liggen. Ik voelde me nog niet voldoende hersteld van men 5km de dag ervoor. Na een moeizame starten en een bijna val in de 2e bocht kon ik me nog goed terug knokken in de laatste ronden naar Koen Verweij om de schade te beperken. En hoe is het mogelijk Koen en ik staan na 3 afstanden op de honderdste van een seconde gelijk in het klassement. De 10km de laatste alles beslissende afstand van het toernooi. De rit van Koen en mij werd later door de meeste mensen omschreven als de rit van het toernooi. De spanning was om te snijden, de rit winnaar werd 3e in het eind klassement. De eerste 3 ronden werd er amper gereden, ik nam al snel de leiding maar merkte al dat Koen verstoppertje ging spelen. Na een paar te langzame eerste ronden besloot ik om de juiste rondetijden op te pakken en ging van 33,8 terug naar 32,0 om dit vervolgens zo lang mogelijk vol te houden. Een enkele keer liet Koen zich zien en ik wil gelijk counteren want ik wist dat ik hem moet uitputten omdat hij toch wel zou komen in de laatste ronden. Het publiek ging helemaal uit z’n dak, en dan besef je tijdens je race toch waar je het voor doet. Dit geluksgevoel tijdens een race heb ik nog niet eerder gehad. En nog een keer kwam Koen terug, en waar ik de kracht vandaan kon halen om daarna ook nog weer eens een 31er er uit te halen weet ik niet, maar bij elke versnelling ging het publiek harder schreeuwen, echt geweldig. Helaas voor mij heb ik mijn tegenstander niet genoeg kunnen slopen en kwam hij dapper alleen in de laatste binnenbocht onderdoor en pakte hij de 3e plaats in het klassement door met enkele meters voorsprong te winnen. De vierde plaats noemen ze de lulligste plek in een uitslag, en natuurlijk heb ik best even gebaald. Maar ik kon wel terug kijken op een super NK en een 10km waarin ik mezelf niets kon verwijten, moge de sterkste winnen.

Na dit mooie week stond er toch nog een leuke wedstrijd op het programma. Twee weken later werd er in Hoorn gestreden om de Nederlandse afstandstitels voor neo senioren. Nog even leek het er op dat ik het WK allround zou mogen rijden in Heerenveen door zieken en geblesseerden. Heb daarom als reserve nog kunnen trainen in Heerenveen en stond tot op de dag van het WK klaar om in te vallen. Helaas was dit niet het geval en kon ik door reizen naar Hoorn om daar het seizoen goed af te sluiten. Ik heb er voor gekozen om hier alleen een 1000m en een 1500m te rijden. Op de 1000m kon ik goed mee tussen de sprinters en kon beslag leggen op een bronzen plek.
Aanvankelijk voelde ik me zondag voor de 1500m niet fit, slecht geslapen en veel last van men keel. En zo zie je maar weer dat het gevoel het ook wel een mis heeft. Ik beleefde de beste opening op de 1500m van het seizoen en kon gelijk mee met sprinter Pim Schipper. Na een goede opening en eerste ronde hoefde ik het in de laatste ronde alleen nog maar af te maken. Na een sterke slot ronde waar het verschil werd gemaakt met de rest werd ik eindelijk weer eens Nederlands Kampioen met ruime voorsprong en een leuk baanrecord.

Na deze twee weekenden waar het moest gebeuren en waar ik boven mezelf uit steeg wil ik S.T.G. bedanken voor de belangstelling omtrent het behalen van deze resultaten.

Vriendelijke groet,

Tim